de weg naar de hel

Oftewel mijn goede voornemens voor het jaar 2012.
Trouwe volgers hebben ondertussen al lang door dat hier veel voornemens (goed dan wel slecht) gemaakt worden en slechts weinigen het effectief overleven of halen.
Maar naar goede traditie geven we niet op en gaan we er weer eens voor. Maar dan wel beperkt. Twee, niet echt groot te noemen maar toch, voornemens.

Voornemen 1: Ofwel ga ik minder zagen over mijn huidige job (en collega's) ofwel ga ik echt wel werk maken van de zoektocht naar een nieuwe job. Dit zou voor mei in orde gebracht moeten worden (gelukkig heb ik dus nog 4 hele maanden te gaan!).

Voornemen 2: Vanaf januari wordt er aan het lijf gewerkt. Dit gaat van mijn druppeltjeskuur naar mij echt terug inzetten in mijn wekelijkse fitnessuurtjes tot gezonder en volgens de seizoenen eten.

Bij voornemen 2 hoort wel nog wat extra uitleg.
De druppeltjeskuur kan blijkbaar pas starten vanaf 4 januari. De druppeltjes lopen met de feestdagen vertraging op. Ze kunnen in het druppeltjesfabriek niet sneller werken. En ik heb nog meer argwaan dan voordien. Ik stelde namelijk de cruciale vraag aan de apothekeres:" Dit gaat waarschijnlijk keislecht smaken?!" en .... ze gaf een ontwijkend antwoord. (oftewel "ja ge hebt helemaal gelijk" in apothekers-termen)

Ik ga al een tijdje 2 maal per week fitnessen en dat doet echt wel deugd. Zij het dat ik de laatste 2 maanden mijn best niet echt meer doe. Oefeningen die ik niet leuk vind overslaan, vijf minuutjes later beginnen, vijf minuutjes vroeger stoppen, oefeningen maar half uitvoeren. Deze week ging ik er terug helemaal voor en tot mijn verbazing voelde dat super (als ik bewust de spierpijn vergeet).

Gezonder en meer volgens de seizoenen eten is iets wat mij de eerste week van het nieuwe jaar niet bepaald super zal lukken. Ik heb namelijk 4 etentjes in één enkele week op het programma staan. Hoe dit avontuur verder afloopt, dat leest u in het nieuwe jaar.

Maak er een spetterend begin van!

't Is allemaal de schuld van uw imuunsysteem!

Dat zou volgens de nieuwe dokter het antwoord op al mijn problemen zijn. Mijn imuunsysteem werkt te hard tegen "alle vieze gevaren van de buitenwereld".

Maar mijnheer doktoor gaat dat helemaal in orde krijgen. Met druppelkes. Jaja, druppelkes zeg ik u!
Druppelkes die elke dag in hoeveelheid variëren, soms uit één potteke, soms uit 2 pottekes en, oh ja, de laatste maand komt er nog een derde potteke bij.

De aandachtige lezer merkte in de vorige zin de woordgroep "laatste maand" op. Mijnheer doktoor verkondigde namelijk zeer vrolijk dat deze behandeling 5 hele maanden zou duren. En verwacht u vooral geen mirakels, mevrouw. Dit heeft zich een hele tijd in uw lichaam opgestapeld en zal ook een hele tijd duren vooraleer het verdwijnt. Vijf hele maanden!

En wedden, echt wedden, dat die druppelkes vies smaken. En dat is dus het eerste wat mijn lichaam 's morgens gaat binnenkrijgen en het voorlaatste 's avonds (en zonder water hè mevrouw, het pure spul).

Verwacht u dus de komende vijf maanden aan geklaag, gevloek, frustraties wanneer ik de tel kwijt ben en gejammer van tijd tot tijd. Maar hé, na die vijf maanden, dan gaat ge mij es zien gaan! Zonder druppelkes!

waarom u beter mij zou aannemen.....

Dit weekend was er op een commerciële zender "Jamie's Christmas" te zien.
En boy oh boy heb ik mij even geërgerd!

De vertaalster (of vertaler, geen idee waarom ik ervan uitga dat het een vrouw is) vond het nodig om dit heerlijke recept te vertalen als quiche! Quiche zeg ik u!
En het was geen quiche! Het was een heerlijke pastei.

Pastei klinkt trouwens in deze kerstsferen toch veel beter, hartelijker, hartverwarmender en lekkerder dan quiche. Maar nee, men vond het nodig om de term quiche te gebruiken.

De laatste tijd vallen deze "foutjes" mij wel vaker op (Donna Hay's programma is nog zo'n voorbeeld). Ligt het aan het feit dat ik dit ook wel zeer goed opvolg? Is mijn culinaire vocabularium door al dat gedachteloos tv-kijken zo uitgebreid?

Ik richt mij dus bij deze tot alle mensen die graag een juiste vertaling van hun culinaire programma's wensen: ik zoek een andere job! Ik verwar pastei niet met quiche en vind het helemaal niet erg om mij een hele dag te vergapen aan de lekkernijen die anderen op tafel toveren.
Steeds te bereiken via mail.


aanvulling: Gisteren op Njam weer een mooie tijdens het programma van Donna Hay: salty werd vertaald door zoet. Leest er dan niemand dat na?

In het gezelschap van leugenaars.

Waar ik vorige week nog wilde plannen had over kookdagen, pruttelende potjes, geurende baksels en comford-food, blijk ik deze week van de éne feesttafel naar het volgende etentje te gaan. En ook volgende week staan er weer heel wat uitjes, vergezeld van het verplichte etentje, op het programma.

Blijft er dus meer tijd over voor mijn andere hobby: lezen.
"In het gezelschap van leugenaars" was weer eens een andere ervaring in het detective-genre. Het boek werd chronologisch in de omgekeerde volgorde geschreven. Je kent dus eigenlijk de afloop van het verhaal al, maar alle details en intriges worden je pas duidelijk naarmate je het begin nadert.

Zeker geen slecht boek, maar lees het beter niet op een moment dat je aandacht er niet helemaal bij is.

Dat had je gedacht!

Ik zou hier een heel stuk kunnen neerpennen over een aantal van mijn collega's, hun stiptheid, hun collegialiteit, hun fijngevoeligheid, hun charme en hun capaciteiten.
Dit stuk zou u dan moeten afkruiden met een serieuze korrel zout en overgieten met een grote pollepel sarcasme.

Maar doe ik dat? Neen.
In deze tijden van pijs en vree wens ik ze alleen niet het allerbeste toe.

plannen

Kookplannen dat we hier hebben, niet normaal. Elke dag schiet er mij wel een gerecht door het hoofd waarvan ik denk: dat ga ik nu eens in de vakantie maken.

Maar die vakantie, die geraakt al behoorlijk vol. En voor "'t werk" moet er dan ook nog gewerkt worden.

Maar ik droom rustig verder van dampende potten, heerlijke geuren en de pieper van mijn oven die mij waarschuwt dat mijn nieuw gebakje bijna klaar is.

De eerste feestborrel.

Nu ja, die viel een beetje tegen eigenlijk.
Ik had afgesproken om er samen met goeie vrienden naartoe te gaan. Ze zouden mij iets laten weten wanneer "de kleine" wakker was en dan vertrokken we gezamenlijk naar oorden vol gratis drank en hapjes.

Probleem 1: "de groten" waren te laat wakker geworden, we vertrokken met een halfuur vertraging. Vertaald in: ik zit hier een halfuur zenuwachtig rond te draaien, mij af te vragen of ze mij vergeten zijn, al half in paniek dat ik dadelijk alleen naar die grote menigte onbekende mensen moet vertrekken en niet weet wat te zeggen.

Probleem 2: "Het volk" en massa's daarvan. Allemaal samen op een hoopje in een tent, verwarmd met van die straalkachels waarvan er eentje heel dicht in de buurt stond. En toen begon ik het warm te krijgen. En als ik het warm krijg in een menigte dan word ik daar tegenwoordig niet goed van. En als ik mij lichtjes niet goed begin te voelen in een menigte waar ik niet direct een uitgang door zien slaat de paniek toe.

Probleem 3: "De babbel". Hoewel we met goeie vrienden bij elkaar stonden en een stilte voor mij dus niet echt storend is, vond de man in ons gezelschap het blijkbaar nodig om het gesprek gaande te houden.... beetje raar van tijd tot tijd.

Probleem 4: "Het afscheid" van de gastheer, die raar opkeek omdat we al snel weel buiten waren. Hier ga ik later nog opmerkingen over krijgen.

Maar gezellig, die kerstborrels! Echt de moeite!

Lien overweegt een aankoop.

Nadat vandaag mijn etentje met een vriendin gecanceld werd om wille van stormweer, werd er mij een heerlijke maaltijd geserveerd bij een andere vriendin.
Een simpele wortelstoemp met een stukje goed gekruide, gestoomde zalm.

En nu bedacht ik dus.... zo'n stoominzet, da's nog es iets handig. Voor één persoon kan je zelfs je patatjes, groentjes en vis in één ding kwijt. Veel gemakkelijker trouwens dan heel dat apparaat dat hier ergens in mijn keukenkasten stof staat te vergaren en nog nooit te voorschijn is getoverd wegens te veel kuis- en afwaswerk.

Binnenkort toch eens binnenvallen in de Ikea, me dunkt.

Gezellige kerst

Ok, ik ben één van die mensen die niet begrijpt waarom anderen hun kerstversiering al bovenhalen voor de goedheilig man gepasseerd is.
Vandaag, ja u leest het goed, pas vandaag, is hier de kerstversiering opgedoken. En laten we eerlijk zijn.... decoratie... het zit me niet in het bloed en niet in de vingers. Ik vind het reuzegezellig maar laat iemand snel die pot met kerstballen herschikken naar een wat beter zicht!

Maar hé, het is hier een semi kookblog dus laten we het even hebben over het menu op kerstavond.
Kerstavond is bij ons niet het grote feest. Het grote feest volgt pas op Kerstdag, waar we een uitgebreid menu nuttigen en "overboefd" naar huis terugkeren.
Nee, kerstavond daarentegen wordt in besloten familiekring (3 personen) gevierd en heeft liefst geen al te copieuze gerechten op het programma staan.

Fondue, dat was het in mijn kinderjaren. We schakelden later over op raclette, want dat werd in die tijden als "hipper" beschouwd. Ooit werd er wel eens iets afgehaald, een andere keer zeer uitgebreid oosters gekookt door de man des huizes. Twee jaar geleden bleef het bij een bescheiden ovenschotel met vis en knolselderpuree, vorig jaar waagde ik mij aan een oosters stoofpotje met kip.
Het dessert varieerde van ijs, naar chocolademousse, naar ijs, naar panna cotta, naar ijs, naar tiramisu (met baileys en speculaas).

Maar dit jaar? 2011 is namelijk het jaar van de maagonstekingen, darmspasmen, diarree-aanvallen en zo meer. En kan u geloven dat ik dit jaar opkijk tegen al dat feestgedruis en dat lekker eten. Hoe lang houden mijn maag en darmen het vol vooraleer ik het toilet de hele dag bezet hou?
In het beste geval wordt ik Kerstavond al zo ziek dat ik Kerstdag zelfs niet meer de moeite moet doen om mij in het feestgedruis te begeven.

Beetje te pessimistisch? Geen paniek!
Aan de andere kant ben ik al lang aan het nadenken wat voor eenvoudige maaltijd we op Kerstavond kunnen nuttigen. En nu zag ik gisteren toch wel dit bij de Jeroen. Uurtje laten sudderen zei hij. Klonk niet slecht en zag er nog lekker uit ook.
En als we dat nu eens laten volgen door iets met chocola. Wat weet ik nog niet precies, maar dat komt misschien nog wel.

Indien u suggesties heeft, laat het dan zeker weten!

weekmenu voor alleenstaande luierikken

maandag en dinsdag: wokgroente, gerookte spekblokjes, wokmie, u hoorde het al eerder hier, het smaakt nog steeds!

woensdag: nodig uzelf uit in het ouderlijk huis

donderdag: ga uit eten met een vriendin onder het mom "we moeten toch echt eens bijbabbelen nadat we mekaar 3 dagen geleden pas zagen"

vrijdag: ik hoop een pakje gratin dauphinois te vinden en dat te combineren met een groentenburger

zaterdag: sinds ik hier de tip kreeg dat je quiche ook kan invriezen denk ik dat we dat zaterdag gaan maken en de restjes invriezen voor andere luie weken

zondag: de allereerste feestdagborrel komt eraan en er staan gratis hapjes op het menu

U doet het toch ook rustig aan deze week?

slecht nieuws....

.... doet mij meestal naar eten grijpen.
Gelukkig was de kast leeg.

het ging zo goed....

Deze week stond er elke dag een verse maaltijd op tafel. Ok, het was niet altijd even ingewikkeld, dankzij de maag was dat ook niet nodig, hoe simpeler hoe beter.
Maar op vrijdag loopt het altijd mis. Zo ook weer vandaag. Het menu: 1 speculaas en 2 vanillewafels.

Smakelijk!

lekkernijen van de sint

Ok, ok de goedheilig man is al lang terug met zijn boot naar Spanje (of was het nu Turkije?) gevaren, maar ik mijmer graag even terug over al de lekkernijen die ik in mijn schoen vond.
Een echte traktatie van de Sint kan niet zonder de volgende dingen:
- speculaas: Lotus of zelfgebakken door de oma (altijd gedoopt in een tasje koffie)
- een marsepeinen dobbelsteen van de "beste" bakker in mijn geboortestad
- kinderchocolade!!!! Waar zou het met de wereld naartoe gaan zonder kinderchocolade (eitjes, reepjes, we doen niet moeilijk)
- maria'tje, guimauves, meisjesvlees, noem het zoals u het wil maar sla ze vooral niet over
- en al die ventjes.... ik ben er niet wild van. Een wit ventje wil er nog wel ingaan maar de rest.... enkel in warme melk.

En jullie? Hebben jullie nog wat lekkers gekregen?

pimp je pot spaghettisaus

In mijn koelkast stond er een pot aangekochte, en dus niet zo lekker als zelfgemaakte, spaghettisaus te vergaan. Dringend tijd om daar eens werk van te maken.
Stop bij de dichtsbijzijnde supermarkt, gooi een courgette, een bakje champignons, wat wortels, een ui (als ze die los verkopen, deze middag had ik pech), wat look en wat gehakt (liefst kippengehakt, maar daar ook weer pech, twerd varkens-rundsgehakt).
Bak in een pan de ui met de look, gooi er het gehakt bij, snij ondertussen courgette, wortels, champignons in stukjes. Kieper de hele handel erbij. Voeg als laatste de pot saus toe.
Pasta koken. Smullen!

Een nieuw recept in de easy peasy week.

moe

Na een hele week slappekes in de zetel liggen, komt de eerste werkdag hard aan. Ik ben moe, uitgeteld, heb mij neergegooid.
De aanblik van 3 manden strijk doet mij geen goed. Ik negeer het.
Maar hé, langs de positieve kant, we zijn terug aan het werk, we kregen zelfs een laat "veel beterschap"-kaartje (vol taalfouten weliswaar, maar dat nemen we er graag bij), en we konden terug eens een babbelke doen en onder de mensen komen.
De kleine geneugtes des levens.

de eerste, terug normale, maaltijd

Maar wel de easy peasy way natuurlijk.
Zes patatjes schillen, in blokjes snijden, koken.
Spinazie uit de diepvries nemen en in een pannetje opwarmen.
Stukje vis uit dezelfde ijskoude voorraadkast laten ontdooien, in pannetje met wat boter bakken (en op tijd uit die ijskoude kast nemen zodat je die niet halfbevroren in de pan moet gooien en er uiteindelijk een stuk uitgedroogde vis op je bord belandt)
Patatjes afgieten, pletten, spinazie eronder, afkruiden met nootmuskaat en peper (we zijn hier zo niet voor extra zout).
Hele hoop op een bord kwakken, stukje vist ernaast draperen.
Smakelijk!

ps: Morgen de rest verder opeten met een gekookt of gebakken eitje uit het minder koude broertje van de diepvriezer.

easy peasy soep

U begeeft zich naar de dichtsbijzijnde winkel waarvan de naam een beetje lijkt op coltrui, maar niet op een vrijdagavond, geen goed plan!
U grijpt een kar waar u, godzijdank, geen muntje voor nodig hebt. Snelt meteen naar de diepvriesafdeling. Rukt 2 vriezers open, de éne gevuld met diepvriesgroenten, de andere met vlees (tenzij u een vegetariër bent, overslaan die laatste stap). Grijpt vlak voor de neus van uw twijfelende medeshoppers een zak juliennegroenten en soepballetjes en doet of uw leven ervan afhangt.
Indien gewenst had u voor de diepvriesafdeling ook nog kunnen stoppen aan de pasta-rayon, ze verkopen daar handige pakjes vermicelli.
U komt thuis. Pakt een kookpot. Zwiert die groenten daarin met wat water en bouillonblokjes. Tien minuutjes voor het einde gaan die balletjes er nog bij en zeven minuten later de vermicelli.
En smaken dat dat doet. Niet normaal!

ps: Kan ook nog afgewerkt worden met enkele blokjes kervel, ook te vinden in de diepvriesafdeling.

belofte maakt schuld

Natuurlijk moet het net deze week zijn. Het kon niet op een ander moment voorvallen dan net in de week waarin ik 5 dagen plat op de zetel lag, doodmoe en uitgeput ben, 3 kilo verloor in 3 dagen, bijna niks binnenkrijg.

Ik had beloofd 70 koekjes te bakken. Nee geen 20 of zo, liefst 70 à 80.
Beeld u een kleine oven met 2 bakplaten in, reken uit dat er maximum 15 koekjes tegelijk in kunnen. Wiskundige wonders hebben nu al lang berekend hoeveel keer ik die platen moet wisselen.... laat ons afronden op 't gaat effkes duren.

Dus morgen, vanaf een uur of 8, draait de oven hier op 180° en draaien mijn handen bolletjes, die dan hopelijk veranderen in koekjes, waar ik niet kan van proeven, ook niet van het deeg, mmmmmm rauw deeg, wegens een slechte maag.