... (al een paar maandjes trouwens, geen gelukwensen nodig) hang je nog half-hysterisch en huilend aan de telefoon naar je moeder want: " De wasmachine is stuhuk en nu krijg ik mijn was voor we op vakantie vertrekken niet gedaan en hoe moet ik dat nu oplosseeuun???!!!"
Gelukkig is er de steeds koelbloedige vader die morgen even komt "kijken" (niet dat vader ook maar enig verstand heeft van techniek, maar hé, hij doet moeite). En de, vandaag dan toch, positief ingestelde moeder: "Ben je wel zeker dat dat van de wasmachine komt al dat water dat erachter ligt? Heb je niet gewoon per ongeluk gemorst met een emmer water? Kuis dat maar schonekes op en zet dat machien terug aan. Niks aan het handje!"
Resultaat: biebie is terug wat gekalmeerd. Het machien draait op volle kracht (en om het half uur lig ik op mijn knietjes om met de zaklamp de schade te gaan opnemen). Morgenmiddag komt de papa zijn oog erop werpen. Waarschijnlijk bel ik daarna naar een technieker. Ik mag de wasmachine van de mama morgen gebruiken voor de laatste dosis was en terwijl ik wacht staat ook haar strijkijzer ter mijner beschikking om de tijd nuttig te vullen.
Die valies, die geraakt nog wel gevuld.
Dat huilend aan de telefoon hangen met je mama .. de normaalste zaak van de wereld :o)
BeantwoordenVerwijderen