I did it again...

Verlengd weekend... veel plannen... niks gedaan... morgen drukke, tot zeer drukke dag.
En dan nog besluiten om wat minder en gezonder te gaan eten. In combinatie met al dat werk van morgen... lijkt me niet goed te komen.
Maar de wonderen zijn de wereld niet uit, zou ik zo zeggen (zien of we daar morgenvroeg ook nog zo over denken).

weekplan

Ik at vandaag bergen chocola, hopen, mountains. Ik gooide er ook nog een zakje chips bovenop en er ligt er hier nog eentje naast me, voor wanneer mijn maag licht hersteld is van alle chocola. Waarom? Hormonen? Ergens een leemte opvullen die me de laatste tijd soms uit het niks overvalt?

Maar bon, ik ben niet hier om te zagen over mijn emotionele toestanden, wel over mijn weekmenu.

Vandaag en maandag: Ik vond een halfvolle pot spaghettisaus in de koelkast, bakte wat spekjes met wat schijfjes champignon en serveerde met spaghetti.
Morgen: Misschien wel mijn eerste bezoekje aan de "Pain Quotidien". Misschien ook niet. Ik voorspel alvast veel gezellige babbels en lekker eten.
Dinsdag: Ik zeg al weken dat ik nog eens grote inkopen ga doen in de Colruyt. Die winkel betekent voor mij: scampi, diepvriespizza en masse, juliennegroeten en soepballetjes voor de makkelijkste soep ooit en heel wat andere, minder eetbare dingen. Geen paniek: ik ben niet van plan mijn inkopen op dinsdag te doen, feestdag weet u wel, maar ik vermoed dat mijn gewinkel de maaltijd voor dinsdag zal opleveren.
Woensdag: misschien wel een etentje met een vriendin die er dringend nood aan heeft?
Donderdag: Laat ik me zoals elke week, de laatste 2 maanden, verrassen.
Vrijdag: Heb ik een frietjesdate met wat collega's.
Zaterdag: Begeef ik me naar een Mexicaans restaurant, volgens mij voor de eerste keer?

Als ik dit zo lees wordt het weer een luie week op culinair vlak maar zeker geen slechte week. Single zijn, het heeft zo zijn voordelen.

beetje ongezond?

Zij lachte gisteren nog met mij. Niet slecht bedoeld natuurlijk en ik schreef het ook om haar beter te doen voelen. Maar ik was de afgelopen dagen echt wel serieus moe. Ik kan dat zo hebben van die periodes, maar deze keer was het al even geleden. En hoewel ik de bui al had moeten voelen hangen, deed ik rustig verder.

Tot vanmorgen. Wat begon met: "pff, man, ik ben nog zo moe". Ging verder met: "hmmm precies wel een beetje heel erg harde hoofdpijn."
Nu heb ik blijkbaar wat genen van de mama geërfd, want de mama zou zeggen dat ik gewoon moest opstaan, niet zeuren en gaan werken. Ik pakte mezelf net wat anders aan en dacht dat ik nu echt niet moest denken dat ik nog langer in mijn bed kon liggen, een pilletje nemen zou wel helpen tegen die hoofdpijn en binnenkort was het al weer verlengd weekend, twee weken geleden was het trouwens nog vakantie, genoeg geprofiteerd!
Die vijf minuten langer in bed werden er 10. De hoofdpijn werd erger. Toen de wekker het uur aangaf waarop ik normaal in mijn auto stap, dacht ik het nog te kunnen redden door snel op te staan, pilletjes te pakken, tandjes te poetsen, boterhammekes met choco te smeren en snel te vertrekken. Wat ik niet ingecalculeerd had was dat de wereld plots zwart werd toen ik mezelf uit bed zwierde. En dat dit bij een tweede poging enkele minuten later, onder het motto: ik stond gewoon te snel recht, terug gebeurde.

Toch maar naar de job gebeld dus, niet werken vandaag.
Na een slaapmarathon, ging het deze middag heel wat beter. Geen vuiltje aan de lucht.
Tot nu. Het is 21uur. Hoewel ik de hele voormiddag sliep, ben ik doodop. Ik voel een hoofdpijn aankomen. En ik wil morgen geen zwarte wereld zien, geen denken aan!

briefing

Het belang van een degelijke briefing werd mij zonet weer eens duidelijk.

De mama en papa houden van reizen, veel reizen, regelmatig reizen. Niet altijd ver en lang reizen maar deze keer zijn ze voor 2 weken weg. En als de papa 2 weken weg is mag dochterlief zijn mails beantwoorden. Want zo is hij wel, onze held, geen computertoestanden op vakantie.

Hij brieft mij dus op voorhand: als A mailt moet je B antwoorden. Op dag C moet je mail D verzenden naar groep E,F en G. De eerste vijftig mailers krijgen een prijs enz...

Ik ben steeds in de volle overtuiging dat hij mij degelijk brieft, grondig zegt hij mij wat te doen. Tot... één avond voor vertrek, de avond waarop ik niet thuis ben en hij het niet nodig vindt mij even te bellen. Nog snel stuurt hij me mail X door die ik als antwoord mag doorsturen op mail Y.

En dan loopt het mis. Want vandaag stuurde een mevrouw blijkbaar mail Z, reageerde ik met mail X en bleek het allemaal één grote soep te worden. We zijn dus welgeteld 3 dagen ver, en ik heb nu al een hekel aan mails beantwoorden. (vertelde ik al dat ik op zoek ga naar een administratieve job??!!)

Het belang van een degelijke briefing.... het zal nog twee weken door mijn hoofd spoken.

niet goed bezig

Mijn weekmenu. Ik zie er helemaal het nut van in, merk dat ik veel minder moet weggooien, het geeft me rust in drukke weken, zorgt voor de nodige afwisseling en toch..... ik heb er weer geen gemaakt deze week.

Het voorlopig plan is: vandaag en morgen: gekruide krielaardappeltjes, luie-wijvensla en worstje of griekse vegetarische burger.
Dinsdag: waarschijnlijk spaghetti met saus uit de diepvriezer.
Woensdag: boodschappen doen en verder nadenken.
Donderdag: ???
Vrijdag: uit eten.
Weekend! Tijd om een nieuw weekmenu op te stellen!

Weekupdate

Het was me het weekje wel. Druk, druk, druk maar ook fijn, fijn, fijn.
Een vergadering draaide op bepaalde vlakken uit in mijn voordeel, de andere dingen daar zijn we nog in onzekerheid over.
Ik stapte op een nieuwe tram en mensen vonden het nodig om mij uitgebreid te feliciteren, soms leuk, soms wat minder.
Etentjes konden niet ontbreken tijdens deze week en er werd dan ook duchtig geprofiteerd van het leven. Pasta's, frietjes, garnaalkroketjes en heel veel chocola.
Op kookvlak sloeg ik me door de week zonder veel te doen.
En zelfs op het werk verliep de eerste week terug zonder kleerscheuren.

Enige minpuntje: de gsm. Hij gaf, bijna, de geest. Ik ga dus dadelijk op goedkopegsm-jacht. Veel moet ik er niet mee kunnen: bellen en sms'en en vooral.... de berichtjes lezen die al 4 dagen op mij liggen te wachten!

Een leuke verrassing.

Een vriendin stond vandaag aangekondigd aan de deur maar bracht een onaangekondigd, vroeg verjaardagscadeautje mee: chocolade van Delvora.

Als ik nu voor iemand reclame wil maken dan is het wel voor Delvora!
Zij maken heerlijke pralines, overheerlijke chocoladeschijfjes en ongelooflijk fantastische chocoladelatjes om tussen de boterham te leggen. Vele lekkerder dan die brol uit de winkel (herinner u mijn post over matinettes!).

Deze keer zaten er ook nog 2 chocoladesticks in het pakketje, om heerlijke chocolademelk te maken. Ben benieuwd hoe verslaafd ik daar aan ga worden.

Deze vriendin staat ook in voor het versieren / aankleden van mijn appartement / mezelf. Zo zorgde ze vorige jaar voor kommen met fleurige, felgekleurde bollen, bloempotjes met paasmotiefjes en wat groen.
Dit jaar bezorgde ze mij een rozenplantje en een sjaaltje voor de "verrijking" van mijn outfits.

Count your blessings, lees ik hier vaak op het web. Wel, ik mag echt blij zijn met zo'n schat van een vriendin! (en voor de lekkere chocolaatjes!!)

Neem zeker een kijkje hier. En als het bij u in de buurt is: zeker langsgaan! Ik vind het heel erg jammer dat het zo ver bij mij vandaan is.

Vertrouwen.

Als mensen mij tijdens een sollicitatie zouden vragen 3 slechte eigenschappen van mezelf op te noemen... wat zouden die dan zijn?

Die vraag stelde ik mezelf enkele uren geleden. Vraag me niet waarom. Misschien omdat ik vanaf maandag terug moet gaan werken, me elke dag begeven naar een job waar ik niet 100% gelukkig in ben.
Dromen van sollicitatiegesprekken bij andere geweldige jobs komen dan blijkbaar spontaan in mij op.

Ik vond het antwoord niet onmiddellijk. Want je moet natuurlijk altijd negatieve elementen opsommen die je ook kan omzetten in iets positiefs, of zo leerden ze mij dat toch tijdens mijn opleiding.
Koppigheid. Dat bleek een goeie te zijn. Daarmee toonde je dan weer aan dat je jezelf vastbeet in dingen en er voor bleef gaan.
Weinig ervaring. Niet super, maar als je daar dan bij je positieve eigenschappen leergierigheid aan koppelde dan kon deze ook nog wel door de beugel.
Een derde vinden, bleek niet eenvoudig. Ik kon het hebben over mijn uitstelgedrag, mijn beter werken onder druk, mijn niet zo geweldige stressbestendigheid (op de job wel, maar thuis loopt het dan al eens mis), mijn obsessie om alles onder controle te hebben. Maar geen van die mogelijkheden leek mij een geschikte.

Tot ik me terug begaf aan de voorbereidingen van mijn huidige job. Ik vond mijn derde slechte eigenschap.
Ik heb te veel vertrouwen in mensen. Te veel vertrouwen in collega's, die in mijn ogen al jaren ervaring hebben en dan ook wel het beste met het vak zullen voorhebben. Ik dacht dat zij mij wel zouden verder helpen, mij begeleiden wanneer ik het even niet zag.
Maar oh boy heb ik mij vergist! Zij houden blijkbaar alleen maar vast aan hun oude, vertrouwde manier van werken. Vanaf het moment dat er iets verandert, trekken zij hun handjes er van af. "Laat het maar over aan de jongere generatie" is hun motto.

Hoe hier iets positiefs van te maken is? Beats me!
Het enige dat ik erover kan zeggen is dat ik steeds meer en meer besef dat ik het op mijn eentje, of met de hulp van een uitzonderlijk goede collega, zal moeten klaren. Ik kan het ook alleen, soms toch, als ik het nog zie zitten, wanneer ik niet het gevoel heb dat ik verdrink in het werk en niemand mij een hand toesteekt om me aan wal te trekken.

Maar ik blijf het proberen want ik ben..... u weet het nog wel.... koppig!

Een verrassend telefoontje.....

Gisteren had ik duidelijk wat problemen met onze vrienden van de HUMO en telenet (zie vorig bericht). Ik had er ook geen goed oog in dat er nog reactie zou komen op mijn mailtje.

Tot mijn aangename verrassing rinkelde deze middag mijn telefoon. Een vriendelijke dame van telenet, jaja blijkbaar hebben ze daar ook vriendelijke dames in tegenstelling tot vorige ervaringen, meldde mij dat ze mijn klacht via HUMO had doorgekregen. Het speet haar verschrikkelijk dat ik een onaangename ervaring had gehad en bood mij een nieuwe kijkbon aan die ze via de post gaan opsturen.

In de hoop dat deze wel gaat werken, ben ik alvast tevreden over de klantenservice die ze mij deze keer boden.
U stijgt terug in mijn achting beste tv- en internetprovider! Met dank aan de geweldige mens van HUMO die de mail flink doorstuurde. Mooi afgehandeld.

een gegeven paard....

Aha! Er was iets gratis te krijgen deze week. En als het van gratis is dan zijn we er als de kippen bij! Normaal gezien dan toch. Deze week was ik een beetje een slome kip.
De ouders hebben namelijk een abonnement op de HUMO en deze week zat daar een gratis kijkbon bij voor telenet klanten. Laten mijn ouders de, al dan niet foute, keuze gemaakt hebben voor de concurrentie waardoor zij niets konden doen. Hun dochter echter, keek heel erg uit naar deze actie, aangezien zij veel tijd had deze week (ok, achteraf gezien dan toch weer niet).
Vandaag viel mijn euro dus, dat die bon hier nog ergens rondslingerde. Even de handleiding lezen, alle stappen mooi uitvoeren, bonnetje geactiveerd. Oh en wat zag mijn oog: ik was er nog net op tijd bij. Het was 21u53 en de actie liep af om 23u00. Vanaf dat moment zou de film nog steeds beschikbaar zijn maar niet meer gratis. Goede inval van mij, dat bonnetje nog snel even ingeven!
Laatste stap in het proces, net voor ik onderuit kan zakken, chocolade en drankje bij de hand: klik op bestellen.

En daar liep het mis.... want bij bestellen staat: jouw prijs is € 3,95.
Ik dacht nog: nee joh, je vergist je, ik zet je wel terug even aan en uit en dan ga jij mij mooi vertellen dat mijn prijs €0,00 bedraagt. Maar het mocht niet baten. Het ding is koppig.
Maar ik ook natuurlijk. Telefoon gepakt, nummer gebeld dat vermeld werd in geval van problemen, stapjes gevolgd, nummertjes ingedrukt, uitleg beluisterd, geconstateerd dat ik alles juist deed, nog eens moeten horen dat de actie tot 23u00 loopt, en tot slot: telenet bedankt u voor uw telefoontje, lijn verbroken.
En ik dacht nog: nee joh, je vergist je, bel maar even opnieuw want jullie hebben mij nog steeds niet verteld hoe ik dat nu kan oplossen.
Maar kreeg ik gehoor? Neen hoor!

Laatste oplossing: mailtje sturen. Reactie? Nee joh, dan zou je je vergissen.
En ondertussen... tikt de klok... het is al 22u19.... nog 41 minuten..... om 23u00 loopt de actie af.....

Ik had op voorhand vertrouwen in deze actie maar nee joh, had ik mij even vergist.

Saai

Gisteren ging ik met enkele vriendinnen eten bij een leuk Italiaans restaurantje hier in de buurt.
Ik wist op voorhand: het is er redelijk gezellig (net iets te druk) , de bediening is traag maar vriendelijk en het eten is er lekker en niet te duur.

Maar gisteren was het woord dat in mij opkwam eerder "saai" dan "geweldig".
Ik bestelde namelijk een trio van pasta. Volgens mij nam ik dat de vorige keer ook en vond ik er helemaal niks mis mee. Maar gisteren was het crisis, besparing, weinig in de koelkast. Ik kreeg namelijk: spaghetti met pesto. Niks mis mee, zeer lekker zelfs. Penne met tomatensaus: lekker. Tortellini met roomsaus, ham en erwtjes.

Klinkt goed? Ware het niet dat er maar 4 tortelini's op het grote bord lagen, een reuze hoop penne en een hoopje spaghetti. En dat vond ik saai. Hadden ze nu nog wat groentjes bij de penne gegooid of wat spekblokjes of de saus wat pikanter gemaakt. Maar nee, het was nu een drietonig, beetje saai bord vol pasta.

Nu niet getreurd denk ik dan, we sluiten wel af met een mooi dessert. En ik twijfelde nog... een tartufo of een dame blanche. En ik dacht nog .... hopelijk is de saus warm bij de dame blanche en komt het niet uit een potteke..... maar jawel, natuurlijk, de saus was warm maar was zo'n siroopachtig, niet zo lekker, uit een potteke komend sausje.
Gelukkig was het vanille ijs wel lekker.

Begrijp me niet verkeerd, ik ga zeker nog terug naar het restaurant. Maar een trio van pasta en een dame blanche zullen niet langer de eerst dingen zijn die in mij opkomen.

Brief.

Beste overtollige kilo's,

Ik weet niet hoe u onlangs mijn lijf binnensloop, nu ja, eigenlijk weet ik het wel. Het heeft vast iets te maken met een tripje naar Amsterdam, voorafgegaan door weken van fast-food, snoep en frisdrank, gevolgd door een heuse paaseitjesmarathon op 2 dagen tijd.
Maar toch, ik zou het heel erg appreciëren mocht u nu mijn lichaam verlaten. Ik wil u daar zelfs bij helpen door op regelmatige tijdstippen te eten, slechts 3 tussendoortjes per dag te nemen en wat te sporten.
Ok, dat laatste, daar faalde ik vandaag in door een hoofdpijnaanval, maar ik maakte al een nieuwe afspraak voor vrijdag.
Wat minder calorierijk eten wordt vandaag ook wel moeilijk aangezien ik vanavond, met wat vriendinnen, uit eten ga. Ik ontdekte namelijk een tijdje geleden een geweldig Italiaans restaurantje en ben van plan mij daar in de watten te laten leggen.
Volgende week komt mijn verjaardag eraan, samen met wat etentjes, cake, snoepjes en chocola.

Ondanks dit alles bent u niet langer gewenst. De afwezigen hebben deze keer gelijk. Verlaat dus zo snel mogelijk mijn binnenste en vertel aan anderen geïnteresseerden dat het hierbinnen niet zo geweldig is.

Waarvoor mijn oprechte dank.
Uw eigenaar.

andijviestamppot met spekjes en rookworst

Valt het op dat ik een bezoekje bracht aan onze noorderburen?
Een bezoekje aan de Albert Heijn bracht mij op dit culinaire idee. En smaken dat het deed! En helemaal niet moeilijk.

Schil wat aardappelen, snij ze in stukjes en kook ze goed gaar.
Bak ondertussen wat spekblokjes aan, vis ze uit de pan, snij een uitje in stukjes, bak het in het braadvet van de spekblokjes.
Spoel de andijvie (die van mij was nogal zanderig, dus echt goed spoelen), knip met de schaar in stukjes (ik had zo'n krulandijvie, knipte makkelijk).
Plet de aardappelen, meng er het spek en de ui onder als ook de stukjes andijvie. Goed omroeren, door de warmte slinkt de andijvie.

Heerlijk, snel, makkelijk, lekker.

Alleen zit ik nu met een reuze-overschot aan andijvie. Het plan is om morgen een melksausje te maken en deze erbij te voegen. Hopelijk kan ik het zo invriezen als een soort spinazie met room maar dan andijvie met melksaus?
Tips zijn steeds welkom!

The day after.

De dag na Pasen bezondigde ik mij aan...
.... enkele paaseitjes en wat m&m's al pré-ontbijt. Ik had honger.... what else can I say....
.... een zalig ontbijt, waar ik zelf niks voor moest doen, bij een vriendin, met een pasgeboren baby die ik mocht bewonderen, vergezeld van heel wat gebabbel.
.... paaseitjes, tv-kijken, zetelhangen, m&m's, aspergesoep uit blik, gezouten nootjes, meer m&m's, meer zetelhangen.
.... een mottig gevoel wegens te veel zoetigheid.
.... waarschijnlijk nog een aspergesoepeke uit een pakske, wegens geen boodschappen kunnen doen en het is paasmaandag.
.... mijn rechtstreeks uit Amsterdam overgekomen doos dubbel frisss "witte druiven en citroen" die niet zo lekker is als de doos "appel en perzik" die nog in de koelkast ligt te wachten. Maar hé, dat is dan extra leuk om naar uit te kijken.
... luiheid alom!

Will tomorrow bring some change?

Amsterdam en Pasen

....zorgden voor heel wat avonturen, ook op culinair gebied.
Maar vandaag ben ik te moe, meer hierover de volgende dagen.

relaxen is....

.... opstaan uit bed om je te verplaatsen naar de zetel want het is toch vakantie.
.... je gemiste tv-programma's al van 's morgens beginnen inhalen.
..... je verplaatsen naar een geweldige collega die een geweldige maaltijd voor je kookt. Zo geweldig dat je er een beetje mottig van bent achteraf.
.... in het zonnetje op een proper terras (niet dat van mezelf dus) even gewoon niks doen en bijbabbelen.
.... thuiskomen in een fris gepoetst appartement..... of niet dus.... poetsvrouw buitengesloten want ik was vergeten een sleutel achter te laten.... vakantie is vooral aan niks denken!

vakantie is....

.... de eerste dag veel te vroeg opstaan omdat we gisteren lui waren.
.... een drukke maar productieve ochtend afsluiten met een gezellig etentje. Om dan met maagpijn van tafel te gaan wegens te veel en te lekkere brownies (met ijs!).
.... je voornemen om niet te veel te plannen zodat er in het huishouden ook eens iets gebeurt en je ook wat rust krijgt om op dag 1 vast te stellen dat er eigenlijk niet veel ruimte overblijft en je die en die ook graag nog even wil zien.
.... in de zetel in het zonnetje het boek uitlezen waar je gisteren nog maar pas in begon.
.... dadelijk met veel tegenzin gaan sporten, want vakantie is lui, om hopelijk met veel energie terug te komen.

.... fijn!

balans na het weekend

Dit weekend werd blijkbaar een "haal eens heel wat slaap in nu je de tijd hebt"-weekend. Ook een "kook zo weinig mogelijk en eet veel slechte zoete en hartige dingen"-weekend.

Het werd ook het weekend waarin ik steeds opnieuw twijfelde of de aankoop van een Ipod-touch niet te veel van het goede is. Ik heb hem nu al enkele keren kunnen bewonderen, vind het systeem dat je hem in boxen kan plaatsen en zo je stereo kan vervangen helemaal geweldig, maar blijf hem net ietsje te groot vinden om ermee te gaan sporten en ook een beetje heel erg veel te duur.

Bovendien stelde ik vast dat 2 weken zonder weekmenu echt voor hopen voedseloverschotten zorgen die tot mijn grote schaamte in de container moesten verdwijnen. Vanaf volgende week wordt er hier terug een, min of meer, strikte planning qua maaltijden gevolgd.

Morgen, u weet het wel, de drukste dag van de week, zal ik me op tijd uit mijn bed moeten slepen. Om 9u30 staan er immers gasten voor de deur, moeten er brownies gebakken zijn en een ketel verse spaghettisaus moet op het vuur staan pruttelen. Ik voorspel kleine oogjes en een licht, klein, schattig ochtendhumeurtje.

Dinsdag kan hier nog wel verder van gegeten worden en woensdag staat er een maaltijd in casa mama y papa op het programma. Hoe de week er vanaf dan zal uitzien is nog één groot vraagteken.

Het één kastje per dag project zou hier ook eens dringend van start moeten gaan. Elke kast die ik open schreeuwt gewoon om een grondige poetsbeurt, net als mijn terras trouwens.

Morgen beginnen we eraan?
Bwah, dat zien we dan wel weer?